بعد بیش از دو ماه دارم پست میذارم. بعد گذشتن از فراز و فرود هایی عجیب. بعد از دوران آموزشی

خدمت - که سختی های نه چندان زیاد جسمی اش به کنار- که تمامن روح انسان در زجر فرمان برداری 

از کسانی است که بیرون از آن پادگان یا به عبارت صحیح تر زندان برای شان تره هم خرد نمی کنی... و

بعد فوت پدرم... تازه با این اوصاف انتظار برای تعیین محل خدمت جدید.سر چهار راه یا کلانتری یا ...

 ممنونم که با همه ی مشکلاتی که دارم هنوز همراهم هستید.