بیت اول این کار تو آموزشی خدمت سر یه پست تکراری نوشته شد. کار خطاب به
هادی حسینی نژاد بود. پست بعدی باز هم یه کار (آهنگ) مشترک ولی متفاوت
خواهد بود.
به روزای خوبمون فکر نکن
زنده گی فقط مصیبت نامه بود
اون که تو شعر و غزل اسطوره شد
بی نقاب اونم سیاه جامه بود
به روزای خوبمون فکر نکن
غم دیگه فاتحه مونو خونده
یه دوبیتی خنده و یه مثنوی
غم دیگه همینا یادم مونده
شایدم فکر کنی "هم سیک"م
نه وطن همین سیاه چاله بود
مفهوم نوستالژیک و ناب وطن؟!!
نه وطن همین چلو باقاله بود!
این که نه دیده شدیم و نه کسی
خواست به حرف من و تو گوش بکنه
رو سکوت فهم ماعربده زد
تا به ایده هامون انگوش بکنه
این که سرگیجه ی ما طبیعیه
این که خندیدن ما مصنوعیه
این که دنیا حیرونه تا ببینه
سرنوشت نسل بعد ما چیه
آش شور و پر بقولاتیه که
ما بهش جسارتن می گیم وطن
زنده گی فقط مصیبت نامه بود
از روزای خوبمون حرف نزن
