ناکوکی تو از من

nakook — Sun, 25 Oct 2009 22:01:32 GMT

nakook — Sat, 17 Oct 2009 13:14:41 GMT

در راستای تکمیل ماجرای رضا یزدانی که توی دو پست قبل ذکر شده بود

آقا رضای یزدانی دو روز بعد از اون ماجرا توی اریکه ی ایرانیان کنسرت میده

اتفاقن سایت iranmusicnews هم دقیقن اجرای آهنگ "خلیج فارس" رو

انتخاب کرده و روی سایتش گذاشته:

http://iranmusicnews.net/video-gallery.html?task=videodirectlink&id=12

نکته ی جالب خوندن "ای ایران" سرود ملی غیر رسمی ایرانی ها

در انتهای همین کاره که توی اون روزای پر التهاب خیلی معنادار

می تونست باشه.

نامجو ................آخ........................

nakook — Sun, 11 Oct 2009 11:22:18 GMT

بمالامالم کن...

nakook — Tue, 29 Sep 2009 23:44:18 GMT

پای این کتیبه ی شکسته

پا دراز کن ای همیشه خسته...

خلیج فارس

nakook — Fri, 11 Sep 2009 18:00:05 GMT

مدتی قبل گفته بودم که توی این وبلاگ نه به قصد خونده شدن بلکه دارم می نویسم

تا خودم رو فراموش نکنم. دارم دفترچه ی خاطرات می نویسم. یا یه چیزی تو این مایه

ها.

روزهای آخر مرداد امسال بود که هادی بهم زنگ زد و گفت که می خواد به دیدن

رضا یزدانی بره. من (یا شاید ما) با آهنگ هاش زندگی کرده بودیم. با "لاله زار" با

"جردن" با "شمال" با "مش رمضون" با "پرنده بی پرنده" و با "حکم" و "رئیس".

کلاس رو پیچوندم و به سرعت خودم رو به هادی رسوندم. (خدایی ش از وقتی رفته

تو ایلنا کلی آدم معروف دیده. مثلن آیدا همسر شاملو...) رفتیم محل تمرین اونا که تو

یه استودیو تو گیشا بود.

در که باز شد رضا یزدانی داشت کار "خلیج فارس" رو می خوند. کاری که توی آلبوم

جدیدش هست و هنوز منتشر نشده. شور و هیجان عجیبی داشت. با حالتی بر

افروخته داشت می خوند:

خلیج فارس خلیج ماست از آغاز زمین این جاست

خلیج فارس می مونه تا خون توی رگ های ماست

من دوربینم رو در آوردم و از یه تیکه ی ۳۰ ثانیه ای فیلم گرفتم. البته چون نمی

دونستم موافقت می کنه یا نه ترجیح دادم دوربینم رو روشن تو جیبم بگذارم تا صداش

لا اقل ضبط بشه. نشون به اون نشونی که صدا درست ضبط نشد و من تا چند روز به

شکل عجیبی تو کف این کار بودم! ملودی ش به شدت به ذهنم مونده بود اما ترانه ش

اصلن! خلاصه تا سرحد مرگ پیش رفتم!! تا یه بعد حدود یک ماه گشتن تو اینترنت متن

اون رو پیدا کردم:

یکی هست آخر شنزار ، به فکر سرقت دریاست

يكي که تا تو خواب ديده كه تاريخ ما يه روياست

یکی فکر کرده دست بردن تو تاریخ ما آسونه

ولی اسم خلیج فارس همیشه فارس می مونه

بخون با من تا دنیا دوباره بشنوه ما رو

بخون با من و از نو باطل کن طلسم آدمکارو

خلیج فارس ، خلیج ماست ، از آغاز زمین اینجاست

خلیج فارس می مونه تا خون توی رگهای ماست

خلیج فارس که بازیچه تو دست کس و ناکس نیست

خلیج فارس که تنها یه اسم توی اطلس نیست

یه تاریخ کهن پشت تپیدنهای موجاشه

تا وقتی اینجا ایرانه خلیج باید که فارس باشه

بخون با من تا دنیا دوباره بشنوه ما رو

بخون با من و از نو باطل کن طلسم آدمکارو

خلیج فارس ، خلیج ماست ، از آغاز زمین اینجاست

خلیج فارس می مونه تا خون توی رگهای ماست

از اون روز خاطرات خوبی موند. و عکس های جالب. و فهمیدم که این آقا رضای یزدانی خیلی

فوتو ژنیکه. به هر حال روز خوبی بود. عجیب تر این که هادی چند روز بعدش بی خبر رفت مرزن آباد

چالوس خدمت مقدس سربازی! الان هم می خوام بهش زنگ بزنم!

nakook — Wed, 26 Aug 2009 21:54:18 GMT

آقا خرسه: من خرگوشم! از اولم خرگوش بودم...

جد و آبائم همه از دم خرگوش بودن...

يه دختر تو تراس رو به رويي...

nakook — Tue, 21 Jul 2009 14:21:18 GMT

با وزن "مفاعين مفاعيلن مفاعيل " بخوانيد!

یه دختر تو تراس رو به رویی ، یه شالِ سبزو هر روز می تکونه
یه شال سبزِ ساده که غروبا پر از خاکسترِ آتشفشونه

پر از خاکستر آرزوهایی که هر روز توی قلبش گُر می گیرن
پر از خاکستر خوابای خوبی که هر شب تو نگاهِ اون می میرن

همین چند وقت پیش رؤیاشو توی خیابون بی بهانه سر بریدن
همیشه راه پروازشو بستن، همیشه رو خیالش خط کشیدن

به دیوارِ اتاقش چندتا عکسه: هدایت، کافکا، فرخ زاد و مایکل
یه عکسِ خاتمی، چندتا مدونا، یه عکسِ تام کروز، یه عکسِ فیدل

همه ش دنبال قهرمان می گرده، میون شاعرا، آوازه خونا
براش مرده و زنده فرق نداره، سیاست بازا، پیرا و جوونا

نمی دونه که تنها توی آینه باید دنبال قهرمان بگرده
هنوز باور نداره که با دستاش جهانی می شه ساخت بی ظلم و برده

یه دختر تو تراس رو به رویی، شبا کنسرتِ فریادش به راهه
صداش می گیره از بس غصه داره، نمی شه دیدش از بس شب سیاهه

ولی زنگ صداش می پیچه هر شب، تو شهری که چراغاش رنگ خونن
دیگه چند وقته که حتا چراغ چهارراها می ترسن سبز بمونن

می خواد یادِ تموم شهر بمونه بهاری که یکی برگاشو دزدید
درختی که قرنطینه شد آخر، تو فصلی که زمین برعکس می چرخید

صداش لبریز حرفای نگفته س، سرش لبریز صد آتشفشونه
یه دختر تو تراس رو به رویی ، یه شالِ سبزو هر روز می تکونه

nakook — Thu, 16 Jul 2009 13:55:18 GMT

بعضي وقت ها عبدالجبار كاكايي را دوست داشته ام. آن جا كه مي فهميدم

معني اين سطور را:

آسمون بغضشو خالي مي كنه

آدمو حالي به حالي مي كنه

كوچه ها رنگ زمستون مي گيرن

شيشه ها بخار و بارون مي گيرن

.........................................

اما تو چترتو بستي كبوتر

زير بارونا نشستي كبوتر

رفتي و سنگا شكستن بالتو

اومدي هيچ كي نپرسيد حالتو

يا وقتي فهميدم او مثل عده اي انسان نما نيست كه از ديدن اخراجي هاي ۲

لذت برده بودند و تمجيد را بر گناه پيشين اضافه كرده.

و اكنون كه فهميدم پسرش بي گناه سيلي خورده و ... اصلن تمام فرزندان اين

سرزمين "هنوز صورتشان از سيلي هاي تو گرم است":

برای پسرم که امروز بی گناه سیلی خورد

این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای جنگی که بود برای تن های تکیده در لباسهای خاکستری برای آرامش مادرانم در آوار بمب برای هیجان پدرانم در آشوب مرگ . این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای آفتابی که بی نیاز از دلیل بود .

از جنگ که برگشتم پیراهن خاکستریم را آویختم به دیوار خاطرات و به زندگی با مردمی سلام گفتم که عطر شناسنامه هایشان در مشام جانم بود و اسمم در میان اسمهایشان بالید و کم کم بزرگ شد .با گریه هایشان گریستم و با خنده هایشان خندیدم .

و امروز کنار من بودی و بی گناه سیلی خوردی از کسی که لباس خاکستری مرا پوشیده بود مقابل چشم حیرت زده ی من سیلی خوردی در بی پناهی و ناچاری وخدایی که تنها دوستت بود دید که بی گناه سیلی خوردی از حشره ای که در لباس من خزیده بود همان لباسی که من به دیوار خاطراتم آویخته بودم.

و آن لحظه اندیشیدم کاش پس از جنگ سوزانده بودمش تا تنپوش بلایی چنین نمی شد.

پسرم

به تن های تکیده ای که در لباس من سالهای پیش جنگیدند شک نکن . به قهرمانان قصه های من شک نکن . به رودخانه های خون آلود اروند و کارون شک نکن به تن های مجروح تنگه ی چزابه شک نکن به بدنهای خاک آلود دشتهای مهران شک نکن فقط به حشره ای شک کن که در لباس من خزیده بود .

آن روز من امیرآباد بودم!

nakook — Sat, 27 Jun 2009 10:15:08 GMT

دانلود آهنگ "ندا" از شاهین نجفی:

ندا

نـــــــدا

صبح بلند شد از خواب و تو آینه

خودشو دید که شده بود عینه

یه جنازه که خیلی وقته مرده بود

اون زندگی نکرد فقط زنده بود

تلویزیون رو روشن کرد و دید

خیابون پر از مردم بعیده....

که این همه زن و مرد و پیر و جوون

ریختن بیرون و وقتش رسیده

که شنیده بود حق گرفتنیه

حق میمونه نا حقه که رفتنیه

مادرش نهی ش کرد و گفت نرو

این همه که مردن یا که تو بندن چی شد؟

کسی میاد بپرسه حالشونو؟

کی جواب میده و میدونه دردشونو؟

به خدا تکون نمی خوره آب از آب

حق چی؟فقط اسمش اومده تو کتاب

اما ندا ندایی از تو خیابونا

میشنید که میگفت ندا بیا

امروز روز تو تویه خیابون

میخوان عروسی بگیرن برات ندا جون

که مسیح مرگو بزایی باکره

امی ر آباد خون میخواد منتظره

داماد گلولست و میشینه تویه تنت

هجله آمادست واسه بردنت

*****************

خدا ببین که حرمتت رو شکستن

مریم باکرتو به گلوله بستن

ببین افتادیم گیر یه مشت درنده

ببین قیمت آدم اینجا چنده

خدا ببین که حرمتت رو شکستن

مریم باکرتو به گلوله بستن

ببین افتادیم گیر یه مشت درنده

ببین قیمت آدم اینجا چنده

*****************

تو با نگات چی میخواستی بگی ندا؟

من خفه خون نمیگیرم این صدا...

جاری تویه کوچه پـس کو چه های شهر

از خون تو قرمز سنگ فرشا

بخواب چشاتو رو هم بذار ندا

دیگه ترسی نداری چی میشه فردا

بخواب که اگه منو ما بیداریم

اسم تو تکثیر میشه تو خیابونا

دست از خونش بردارین بند نمیاد

این خون هزار ساله که جاریه

این خون ندا نیست خون وطنه

وطن غریب ،وطنی که بی کفنه

وطنی که هر دشمنی رو فراری دادن

با آدمایی که حتی با خودشون بدن

چه انتظاریه که کسی مثل ندا رو

نکشن و به گلوله نبندن

من ولی اما اگر شاید

د یگه نمیگم فقط یه چیز باید

من حقمو میخوام و صد تا مثه ندا

تو خیا بونن همه یک صدا

بکشید مارو حق گرفتنیهحق میمونه ناحقه که رفتنیه

تا وقتی که کسی حقمون رو نداده

هر روز هرشب همین بساطه

nakook — Wed, 20 May 2009 00:52:45 GMT

چشام به در موند خبری نیومد

دل نگرونم چون باید به شب زد...

...یه خواب راحت توی شب هام بیار